Hoe komt het toch dat sommige christenen het veel beter snappen?

Een jaar geleden sloegen wij met een paar mensen de handen ineen omdat wij de nieuwe media wilden inzetten in en rond de kerk. De kerkverlating leek door corona nog serieuzere vormen aan te nemen (‘wie doet straks het licht uit?’) en de nieuwe media kunnen -ook in de kerk- veel meer communicatie en activiteiten faciliteren. Een app bij het sporten maakt het zoveel leuker, jonger en socialer, waarom hebben wij dat in de kerk dan nog niet? Kan het de kerk niet leuker, jonger en socialer maken? Alle reden om serieus aan de slag te gaan. Het lijkt zo evident, maar de praktijk is weerbarstiger.

Een dominee wil niet automatisch iets met video of podcast, een kerkbestuurder kan bedenkelijk gaan kijken bij ‘sociale media’ en de (oververtegenwoordiging van) ouderen worden ongerust van al die verschrikkelijke dansjes op TikTok. Er valt dan een hoop uit te leggen. Dat wij in de kerk niet meer dansen, betekent niet dat wij onze kinderen verbieden ‘lichtvoetig’ te zijn. Wij voelen ons soms als Paulus die in een ‘heidense stad’ waardering uitspreekt voor al die goden die vereerd worden om uiteindelijk meer te kunnen vertellen over dat beeld voor een onbekende god.

Veel kerken verkennen wel min of meer ‘beeld en geluid’ rond de kerkdiensten, online-activiteiten, kerk-apps, maar als wij met het symposium belangrijke koppen bij elkaar steken, is er bij veel van die kerken weinig belangstelling. Dat is raar. Willen ze hun kennis voor zichzelf houden? Vieren zij als één-oog hun heerschappij in hun land der blinden? Zijn zij te druk met hun kerkdienst voor een handje vol mensen? Met een leuk, goed bedoeld orkestje op de ijsberg af?

En dan ontmoet ik Felix Govers. Hij maakt serieus werk van jongeren en kerk. En wonderlijk succesvol. Felix heeft een Instagram-account met vijftienduizend volgers, gemiddelde leeftijd 24 jaar, maandelijks bereik vijftigduizend mensen. En ik krijg een flashback. Ik heb twintig jaar bij de NCRV gewerkt en veel met jongeren gedaan. En het was als NCRV zo lastig om jongeren te bereiken. Ik zocht de samenwerking met de EO. Die lukte dat veel beter. Bijvoorbeeld met het FlevoFestival. Ik was onder de indruk van de innovatiekracht van ‘onze kleine, grote broer’. Ik verklaarde dat weleens door het feit dat ze bij de EO allemaal nog op iedere vraag hetzelfde antwoord hadden. Namelijk ‘Jezus’. En als er maar genoeg mensen zijn die dat belachelijk maken, dan worden die ‘fans’ wel bij elkaar gedreven. Dat maakt wel ‘fanatiek’. Dan kun je succesvol organiseren en mobiliseren. Zoals dat nu ook op het internet werkt. Ik moest ook toegeven dat wij bij de NCRV steeds minder die geloofsvragen stelden. Laat staan dat wij tot eenzelfde antwoord kwamen. Ik leerde heel veel van de EO. Ik kreeg les in oude tradities en nieuwe media, samen op weg naar een nieuw bereik. Ik ervaarde dat een samenwerking tussen die verschillende mensen binnen de kerk, helend kan werken. Dat gold voor het FlevoFestival, maar ook bijvoorbeeld voor The Passion. En als wij vandaag de dag zien hoe succesvol de EO is met bijvoorbeeld podcast, dan nodig je Daan Molenaar uit, innovator van de EO. Hij komt ons uitleggen hoe je een podcast kan laten beluisteren door honderdvijftigduizend mensen en dat je kritisch moet zijn op het livestreamen van diensten.

Op 4 september hebben wij bij het symposium Digitale Fontein een bijzondere mix van kerkleiders en innovators. René de Reuver als hoogste baas van de PKN en Felix Govers als jongste telg. Beiden nemen fans en criticasters mee. En ik weet dat René en Felix graag met elkaar in gesprek gaan, misschien zelfs gaan samen werken. Ik denk dat wij heel veel van elkaar gaan leren en veel plezier gaan hebben. Ik bedoel; vijftienduizend volgers met een gemiddelde leeftijd 24 jaar; daar moet elke kerkgemeenschap jaloers op -dus nieuwsgierig naar- zijn. Felix is er op 4 september om ons uit te leggen hoe dat werkt. Als je daar niet naar toe komt, mis je een kans.

2 reacties op “Hoe komt het toch dat sommige christenen het veel beter snappen?”

  1. Mooi initiatief! Sinds 2016 bouw ik aan een online community voor christelijke moeders. De afgelopen 2 jaar met meer focus op delen en samen optrekken. Ik kan alleen maar toejuichen dat christelijke organisaties aandacht hebben voor online aanwezig zijn. Zeker als we willen dat de 20+ ers ook (weer) in de kerk komen. Zijn waar je doelgroep is, is key in relatie bouwen. Als dat begint bij online contact maken zoals Felix doet of wij met Power to the Mamas, dan is dat belangrijk.

    Helaas ben ik 4-9 verhinderd, lijkt me tof om hier over door te praten. Hopelijk tot de volgende keer!

    Groeten,

    Daniëlle Koudijs

    1. Wat ik zo fascinerend vind aan jouw online community is dat je ‘een niche’ aanspreekt. Jonge moeders. Een groep die steun van elkaar en van het evangelie kan gebruiken. Mensen die daar ook voor open staan. Dit is een interessante strategie voor de kerk. Praat ik graag over door. En ook over de rol van de vaders. Ben benieuwd hoe zij hierbij betrokken raken.

Laat een reactie achter

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *